INEVITABLE CAMIÑO
abril 19th, 2007Lexanos tempos de choiva, sol e neve derretida
escuros como o noso teclado,
que se agochan nestas caixas de Marilyn Monroe.
Recordos dunha infancia infinita que parecía non rematar
ata que se viu apoyada dun medio caxato adornado no que se reflexan sucesos amargos, menos divertidos e máis de traballo.
Esta vida pronto se consumirá
todo será esquecido e ningunhas escrituras o relatarán
no futuro endexamais.
3 Comments
Comments RSS TrackBack Identifier URI
Leave a comment
precioso poema.
mais aínda que ninguén o recolla en escritos, vós podédelo facer por que así nada perecerá.
un bico moi forte
un final rompedor e un Y moi rompedor. salvo iso, moi bonito. poderiamos incluír unha foto??
precioso final mpoi fermso de verdade.
e certo quen recollera estes poema tan lindo que escribides unha aperta