marzo 28th, 2007
O noso amigo sen palabras
que nos dirixe coa mirada.
Nunca poderemos entender
esta correspondencia tan inaudita
que xamais houberamos imaxinado.
Ás oito da tarde, no lugar habitual
o que enche a nosa conciencia
transfórmase en realidade.
Alí chega el co seu traxe fluorescente
no coche, matrícula, LU-…-X
a súa fermosura abrangue o territorio
e o noso corazón entra nun latir profundo.
Entreténse xogando ós dardos,
nós co ollar perdido
mentres, ela pregunta:Que pasa, rapazas?
Vólvese cara nós, sempre pillado
mais, mira ti!que non é capaz de dicir:
-Parade xa, carrallo!
Mamá chama, xa é hora de ir para casa
ata mañá, quen sabe que pasará?
sábelo ti, amigo?
8 Comments
Comments RSS TrackBack Identifier URI
Leave a comment







O futuro non sabemos que nos deparará, iso só depende do que fagamos nós hoxe, un accidente pode pasar pero a pegada que queda reflicte os nosos feitos e como nos lembraran no futuro…
se me hace un poema muy raro,parece una pelicula de accion del futuro y no lo entendi mucho,es decir solo entendi la idea basica pero no lo supo interpretar es un poema misterioso q tratare de releer para entenderlo mejor.esta chulo.salu2
coido q non entendestedes moi ben o q qere dicir.xq vos centrades na pregunta coma se fose o +important do poema?ide + alá!
vai ser verdede que ás mulleres nos chegan antes ó corazón as cousas bonitas,a min o poema gustoume,non hai que ser tan superficial,lédeo e deixádevos levar,ou é que quizáis non sodes capaces?
máis vale tarde ca nunca,¿non?
gústame moito o poema, vese moito sentimento!!! que imaxinación… xa podedes publicalo que está moi ben.
un bikiño moi grandeeee!!
Grazas pola vosa visita.
as vosas palabras son alento para min.
É bo saber que persoas ás que case non coñeces che brinden o apoio que amosan.
un millón de bicos e sabedes que estou aquí para o que precisedes.
PARÉCEME MOI, MOI, MOI INTERESANTE!!!! de todos os xeitos… sgeuro que é un poema???? a min parecíame mási ben un relato breve, galego. espero non fiquen as vosas palabras nunha simple disertación sobre se o poema é poema ou non. transmite moito e a pregunta final…. claramente encerra toda a retorica.
Mike…
I guess it’s ok…