marzo 28th, 2007
O noso amigo sen palabras
que nos dirixe coa mirada.
Nunca poderemos entender
esta correspondencia tan inaudita
que xamais houberamos imaxinado.
Ás oito da tarde, no lugar habitual
o que enche a nosa conciencia
transfórmase en realidade.
Alí chega el co seu traxe fluorescente
no coche, matrícula, LU-…-X
a súa fermosura abrangue o territorio
e o noso corazón entra nun latir profundo.
Entreténse xogando ós dardos,
nós co [...]
